ای کاش در آغاز با من گفته بودی

      وقتی توان آمدن تا آخرت نیست..

  .

  .

    *  تو بگو در کدام مسیر سفر می کنی

                    گذر از حضور من ؟       *

     و به اندازه ی یک خواب بلند

          لحظه ای زود گذر

                 می روی

                         می سازی

      شاید ...

  .

  .

        زمستان در راه است

              و روزی برف می بارد

                       و من آدمکی می سازم

         با خیالی ممتد

                  از او که

         هیچ چیز و همه چیزم شده است

        روزها می گذرد

              ماه ها...

                قلبم یخ زده است

                       نه..

                         جسمم

                              جای تو از خودم میسازم

                آدم برفی ...